– चन्द्रवीर तुम्बापो त्यसैबेला देखि रुन पनि बिर्सेको हुँ एक्लो मनलाई पछ्याउँदै आउने आँसुहरु तिम्रो ओठमा चम्किरहेको गुलाफले चुमेपछि कसरी खरानी उठ्यो र कसरी सुकिगए मुस्किलले आफैंबाट बचाएर राखेको केही हरियाली पनि बालुवाले पुर्याइदियो कुन मरुभूमि त्यसैबेला देखि हाँस्न पनि…
